Hey! Mijn naam is Stephanie en ik ben de oprichtster van Thuis in Lissabon. Ik ben hiermee begonnen na de geboorte van mijn tweede zoontje. Hij was ongeveer 5 maanden toen ik mijn eerste tour deed. Dat was met Heleen en Boukje én met mijn vriendin Ana met Rúben in de draagzak. Ik gaf nog borstvoeding en wilde na de drie uur wandelen gelijk kunnen voeden mocht dat nodig zijn. Het was me wat! Mijn oudste is inmiddels 6 en de jongste 3.

Ik weet nog dat ik na afloop tegen Ana zei: ‘Dit wordt ’t de komende tijd. Dit wordt mijn inkomen én mijn nieuwe ‘rol’ naast het moederschap’. 

De afgelopen jaren

In de loop van de jaren is mijn kennis enorm uitgebreid en mijn leven enorm veranderd. Ik ben verhuisd, kocht een andere auto, en toen weer een andere auto, ik ben 10 kilo afgevallen, geopereerd aan mijn galblaas en toen gelukkig weer 10 kilo aangekomen, ik heb enorm veel fantastische mensen leren kennen tijdens mijn tours, ik heb mijn team uitgebreid en helaas ook weer afscheid moeten nemen van twee toppers (Anouk en Marcella), ik ben bijna bezweken onder het harde werken én ik ben weer uit dat dal geklommen om eindelijk de allerlaatste puzzelstukjes te vinden waarna ik het nu eindelijk snap. Het leven. 

Corona

En toen kwam corona natuurlijk tussendoor. Aanvankelijk was ik ietwat bezorgd of ik de winter goed door zou komen. De verhuizing kostte veel geld en het zou krap worden, daar had ik rekening mee gehouden. Dat het krap zou blijven tot de zomer, dat had ik nooit verwacht. Wie wel?! Maar ik ben er nog en ik neem je in deze blog graag mee voor een kijkje achter de schermen. 

Want er is veel wat me staande heeft gehouden de afgelopen maanden. En daar deel ik graag een klein beetje over. 

Wat me staande hield

Ten eerste zijn er natuurlijk mijn kinderen. Wat een enorm cadeau is dat. Ze dwingen me om ‘down to earth’ te blijven. Om gewoon een prutje te koken, kleertjes te wassen en te spelen. Dat is al genoeg om een dag geslaagd te laten zijn. 

Ten tweede zijn er mijn familie en vrienden. Ik ben echt gezegend met zulke goede vrienden om me heen. En lieve familie op afstand. Eigenlijk heb ik twee families. Zo voelt het. Een Nederlandse en een Portugese. 

Wat mij ook enorm veel voldoening en plezier heeft gegeven de afgelopen maanden is mijn huisje en de tuin. Wat een rijkdom! Het is mijn paleisje. Al is het eigenlijk een bijenkaar geraapt zooitje (op de bank en de matrassen na is alles tweedehands) het is onze veilige haven. Ons thuis. 

En dan is er Thuis in Lissabon. Waarbij ik de afgelopen tijd meer bezig ben geweest met ‘thuis’ dan met ‘Lissabon’. Haha. Want tjsa… dat woordje THUIS dat doet iets met mij. 

Meer thuis dan in Lissabon

Vroeger had ik enorme heimwee. Heimwee naar mijn eigen kamertje als ik bij een vriendin sliep. Maar ook heimwee naar iets groters. Iets anders. Ik wist niet wat. Maar het was altijd alsof ik hier – in dit leven, op deze planeet – niet helemaal thuis hoorde. Ik snapte niet waarom mensen deden zoals ze deden. Ik vond geen aansluiting bij leeftijdsgenoten, hoe hard ik het ook probeerde. Het gevoel van eenzaamheid en depressiviteit ken ik tot in de diepste diepten. 

Eigen pad

Gelukkig is er ook altijd een sterk weten geweest. Een weten dat ik hier ben met een reden. Een weten dat er niets mis is met mij. Een weten dat ik vooral mijn eigen pad moet gaan. 

En dat heb ik vanaf mijn 17e bijna altijd gedaan en doe ik nog steeds. Maar nu mét het begrip van wat het betekent om als energetische being in een drie dimensionale wereld te leven. Hoe ik mijn eigen ruimte kan beschermen en clearen. Hoe ik andere mensen van dienst kan zijn zonder leeg te lopen. Hoe ik ruimte mag geven aan gevoelens. Dat ik mens mag zijn, met al het ‘gedoe’ dat erbij hoort. Met het begrip dat dit alles een ervaring is. Dat ik van perspectief kan veranderen. En dat ik zelf mijn werkelijkheid creëer.

Zo heb ik de afgelopen jaren mijn thuis gevonden. In mezelf. Voor altijd. 

Is het soms moeilijk? Ja.
Heb ik overal een antwoord op? Nee.
Loopt mijn leven op rolletjes? Nee. 
Ben ik altijd op de goede weg? Ja.

Thuis in Lissabon is voor mij het bedrijf wat mij in staat stelt mijn leven te leiden. Mijn kinderen te kunnen geven wat ze nodig hebben. Mijn visie helderder te krijgen. Maar ook een plek om mijn eigen zorgen eventjes te vergeten wanneer ik met de mensen op stap ben. 

Geen dag hetzelfde

Geen dag is bij mij hetzelfde. Echt geen dag. De laatste tijd hoef ik eigenlijk nooit een wekker te zetten. Ik wordt wakker wanneer de jongens wakker worden. Of wanneer ik uitgeslapen ben (later dan 9.00 is dat nooit). Daarna probeer ik te doen wat op dat moment goed voelt. Wanneer de jongens er zijn is dat voor hen zorgen natuurlijk. Wanneer ik alleen ben kan dat zijn: schrijven, opruimen, boodschappen doen, wandelen, schilderen, administratie, mail beantwoorden, tuinieren maar soms ook huilen op de bank en het weer even niet meer weten. Dan bel ik vaak mijn moeder of een vriendin. En dan gaat ook dat moment weer voorbij en over in het volgende. 

Alles komt en gaat. Niets blijft ooit hetzelfde. Ik heb inmiddels genoeg geleefd en geheeld om te weten dat ik altijd veilig en vrij ben. Vrij om te kiezen met welke lens ik iets bezie. Veilig om mee te gaan met wat zich aandient: of dat nou luilakken is, een tour verkopen of het uitwerken van mijn nieuwe plannen.

Volgens plan

En zo gaat dat dus hier momenteel achter de schermen. Het is een georganiseerde chaos waarin ik zelf de logica soms even niet meer zie maar waarvan ik weet dat deze er wél is. Die logica zie ik namelijk ook niet als ik naar die verdomde mieren kijk die mijn hele tuin terroriseren. Ik zie de logica niet maar zij weten rete goed waar ze mee bezig zijn. Ze vermeerderen zich waar je bij staat. Alles volgens plan. 

Alles klopt.

Zelfs in deze gekke wereld waarin we – godzijdank – niet meer terug gaan naar normaal maar wel naar natuurlijk.

Het klopt. Zie jij dat ook? 

Liefs,
Stephanie

PS: Wil je meer leren over hoe jij ook met een andere lens kunt kijken? Over hoe ik dat doe? Over hoe jij je ook veilig en vrij kunt voelen, in welke situatie dan ook? Misschien is de Thuis in Jezelf Tour dan iets voor jou? Het is eigenlijk een groot cadeau aan jezelf om in je eigen ziel te duiken en helderheid te creëren, misschien iets achter je te laten én om ruimte te maken. Ruimte voor het nieuwe, positieve.

PPS: Gewoon een Stadstour boeken voor jou en je partner, je kinderen of je vriend of vriendin waarmee je naar Lissabon komt kan natuurlijk ook! Er is volop plek in de agenda. Dan zet ik mn wekker wel hoor 🙂

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *